പ്രണയം!

ഇതുവരെയുണ്ടായ പ്രണയങ്ങളെല്ലാം
നീയെന്ന മഹാസമുദ്രത്തിലേക്കു പയനിച്ച നദികളായിരുന്നു.
സമയകാലങ്ങളുടെ അതിർവരമ്പുകളിലൂടെ ഇടറിയുമിടഞ്ഞുമൊഴുകിയ പയനങ്ങൾ…

ഇന്ന്,
ഈ മെയ് മാസത്തിന്റെ അഴിമുഖത്തിലൂടെ ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രവേശിച്ച്
വിശ്രാന്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇനി,
നീയും ഞാനുമില്ല- നമ്മൾ മാത്രം.

ഉണർവ്‌ തേടി വെളിച്ചത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ..
പാരിജാതത്തിന്റെ മണമുള്ള നിന്റെ കൈവിരലുകളുടെ സ്നിഗ്ദ്ധതയിൽ
ഞാൻ വിശ്രമിക്കുകയും, വിത്തുകൾ വിതക്കുകയും സ്വപ്നംകാണുകയും ചെയും.

പിന്നീട്,
നിഴലുകളലിഞ്ഞുപോകുന്ന ബോധകാലത്ത്
ഞാനൊരു മരമായിമാറും.
ഭൂമിയുടെ നാഭിയോളം വേരുകളാഴ്‌ത്തിയ
ഒരു കാഞ്ഞിര മരം.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s