ഒരേ വാക്കുകൾ!!!

നീ മറന്നപ്പോളാണു ഞാൻ മരിച്ചത്!

എൻ്റെ കണ്ണീരു വാറ്റിയ ലഹരിയാണു
നിൻ്റെ അഗ്നിഹോത്രത്തിൻ്റെ ചമത.

നമുക്കൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു
വെളിച്ചത്തിൻ്റെ നേർരേഖകളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി
മരനിഴലുകളിൽ പ്രണയം പകുത്ത കാലം…

നിൻ്റെ ചിരികളിൽ….
കണ്ണുനീരിൻ്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെ പ്രകമ്പനങ്ങളിൽ..
പിറവിയുടെ ഊർജരേതസ്സുകൾക്കു ചലനമറ്റ
കറുത്ത കാലത്തിൻ്റെ തുടിപ്പുകൾ മരിക്കുന്നു.

വീണ്ടുമൊരു കാലം വരും,
അന്നു നിൻ്റെ ചിരിയൊരു
നന്നാറിമണമുള്ള ചാരായാമാകും..
അപ്പോൾ, കാലത്തിൻ്റെ പിരിയൻ ഗോവണിച്ചുവട്ടിൽ
ഞാൻ മറന്നുവെച്ച കമണ്ഡലുവിൽ
നന്മയുടെ വിശുദ്ധജലംനിറയും
ആത്മബോധത്തിൻ്റെ അഗ്നിയിൽ നിന്നും
ബോധിയുടെ ഒരു തളിരും ബുദ്ധനുമുയരും.

എൻ്റെ വാക്കുകളിൽ…
അരികു പൊള്ളിയ ജീവിതത്തിൻ്റെ വടുക്കളിൽ
ഉപ്പുവെള്ളം വീണവൻ്റെ നീറ്റലുകളുണ്ട്.
എങ്കിലും വരൂ, എൻ്റെ മരണമൊരാഘോഷമാക്കൂ
നമുക്കീ രാത്രിയിൽ വിരഹമൊരു ലഹരിയാക്കാം.
അറിവും ഉണ്മയും ഗണിച്ച്‌
നമുക്കൊരു സമവാക്യമാകാം

നിൻ്റെ നരച്ച കണ്‍കളിൽ
നീ തുറന്നിട്ട വാതിലിൽ
ഇനിയും പറയാത്ത
വിറുങ്ങലിച്ച വാക്കിൻ വിങ്ങലുകളുണ്ട്.

ജീവിതം എനിക്ക്
രണ്ടുച്ചസ്ഥായിക്കിടയിലെ
ചലനമില്ലയ്മയും നിശബ്ദതയുമാണ്.
The stillness and silence between two extremes

കവിത ,
മരിക്കാതിരിക്കാനുള്ള മരുന്നും.

/സിജു കൊട്ടാരത്തിൽ ജോസ്/

Advertisements

One thought on “ഒരേ വാക്കുകൾ!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s